BEYHAN ARKADAŞIM’ a

Engin ŞİRİN

Bir iki haftadır karmakarışık duygular içinde cebelleşiyordum.  İrfan’sızlığın ikinci senesinde bir şeyler yazmalıydım. Ama ne yazmalıydım?

44 yıllık dostluk dile kolay. İnsan her şeyi; bir arada, iç içe anlatmak istiyor ama olası mı?

Güzel bir anı yazayım dedim olmadı. Aslında oldu da… Anıların resmi geçidi bitmek bilmedi. Hepsi birbirinden güzel, hepsi birbirinden anlamlı.

Sonra… sonra; dondum. Her şeyi düşünüyor, hiçbir şey yazamıyordum. Vazgeçtim… tırstım. Yazmamaya karar verdim.

Belki bencillikti ama o anıları kadar yoğun yaşadım ki paylaşamaz hale geldim.

Sonra yaşamın zorunlulukları, yapılacaklar ve yapılması gerekenler… Zırhlarımı kuşandım; önce kendime, sonra çevreye karşı. Paramparça yüreğimi kimse hissetmemeliydi…

Mezarını çiçeklendirdik önce Neşe’yle birlikte. Sonra, Covid nedeniyle çok ama çok sınırlı bir arkadaş grubu ile toplandık. Biz vardık, Cengiz ile İpek, Zafer ile İfakat vardı; aileden Firdevs abla, Ergun ile Lütfiye vardı; İMECE’yi temsilen Muammer ve Günseli vardı. İrfan’ın çok sevdiği erik ağacının altında ve bahçe içinde anıları döktük otların üzerine.

Cengiz’in anlattığı; Kıvanç ‘ın evinde ders çalışmaları da vardı, Zaferin anlattığı “TMMOB Genel kurulundan cağ kebabı yemeye arazi olmalar da… Ben de anlattım bir iki anı. İrfan ve Ömer (Atiş)’le (İzLB ile ilgili aranma kararım varken) o karmaşa ortamı içinde Güzelyalı’dan, Eşrefpaşa’ya, Kapalı Şenocak Sineması’na; Kemal Sunal filmi izlemeye nasıl gittiğimizi filan.

Ama çok önemli birini unutmuşum. Senin yazını okuyunca aklıma geldi.

Yıllar önce Foça olsa gerek. Belki de Mackerel Tatil Köyünde, Kimya Mühendisleri Odası’nın yemeğindeydik. Zaten rakı hepimizi yükseltmiş temiz hava lazım diyerek bir ara dışarı çıktım. İrfan da geldi yanıma. Sohbet ediyoruz. İki üç kişilik bir grup da yanımızda bitiverdi. İçlerinden bir tanesi,” Yaaa İrfan, ben senin böyle bir adam olduğunu bilseydim, oda seçimlerinde sana karşı hiç liste çıkarır mıydım?… Bundan sonra ya ortak liste ya da senin listendeyim” diyerek İrfan’ın boynuna sarıldı. Sonra dostça kucaklaştılar.  Yanımızdan uzaklaştıklarında “Kim bu? Dedim. TKP’li bir arkadaş dedi. Bu olay beni etkilemiştir. Sadece kendi mahallesinde itibar görenlerden değildi İrfan. Bu özelliğinin temelinde müthiş zekası ve geniş vizyonu yatmaktaydı.

Yıllar önce kalabalık bir grup bir yere gidiyorduk. Şimdiki Konak Pier, eskiden Bornova otobüs son duraklarının yakınında Bir cayırtı koptu. Bizim gruptan bazıları kitap satan tezgahlardan birine saldırıyordu. İrfan koşmaya başladı ben de arkasından. Bizim olay yerine gelişimi bizimkileri daha da cesaretlendirmişti ama umulanın tam tersi oldu. İrfan büyük bir kararlılıkla araya girdi ve bizimkilerin hızla uzaklaşmasını sağladı. Saldırıya uğrayanlardan özür dileyerek kendilerine gelmelerini sağladıktan sonra sağa sola saçılan kitapları toplayarak tezgâhı düzeltilmesine yardım etmiştik.  “Ben sana uyarak böyle davrandım ama içime hiç sinmedi” dedim. “İki ay kadar önce seni hastanelik eden bunlar değil miydi?” Bana bir kızdı…” Yanlışa yanlışla cevap vermeyeceğiz Ayrıca başkan olacak adam üyelerinin galeyanını kışkırtmaz önler.” Sinmiş kalmıştım ama kulağıma da iyi bir küpe takılmıştı. Daha sonra benim olduğum yerde de hiçbir kimseye saldırılmasına izin vermedim.

Yine konu dağıldı…

Hani Selanik örgülü atkıyı İrfan’ın boynuna asmıştın ya. Ertesi gün buluşmuştuk. Ben nasıl çemberi yarıp içeri giremediğimizi, O da nasıl çemberin boşluklarından yararlanıp dışarı çıkabildiklerini, İskender Gül’ü cenazesini nasıl saldırganların ellerinden kurtardıklarını anlatmıştı.

Yüzüne bakmaktan boynuna bakamadım. Atkın var mıydı bilemiyorum? Ama çok yorgundu.  Ateş başında oturmaktan olsa gerek yüzü is içindeydi.

Yazını okuduktan sonra atkıya dikkat etmediğime çok hayıflandım… Keşke dikkat etseydim…

Arkadaşım, kardeşim ne güzel de anlatmışsın.

Bir okudum ne zıhım kaldı ne de siperim.

Anma yazısı yazmayacaktım. Yine de yazmıyorum.

Bu yazım İrfan’ı ve nice güzellikleri yaşatan o koca yüreğine….

İRFAN BAŞKANIM’A

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir