Konuk ol gönül konağıma

Yaşlı asmalar altında

Demlenelim oturup da

Akşamın ıssızında.

Gel, canını sevdiğim

Gel de yad edelim eskileri

Serip de ortaya kilimleri

Kuralım mahkemeleri.

Alnından vuralım ruhu kirlileri

Düş’ünden asalım bakıp da ‘görmeyenleri’

Zaman; kuş misali

Olmadı, sökelim rütbelerini…

Çay gerek bize, çok çay hem de

Uzayan gecede uyuyakalmamalı

Semaverin altını yakmalı

Soluklanmadan sabahlamalı

Tez sunalım meşk alemini

Sazlarda; Teli kopuk tambur

Bir de kulp’u kırık tava

Gel de gör fasl-ı şahanemi…

beyhan duran

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir