Özgür Kaplan
Tansu Çiller dönemin Başbakanı olduğu günlerde Datça’yı ziyaret eder. Can Yücel’in de bu güzel yerde yaşadığını öğrenir. Usta Şairle görüşmek istediğini söyler. Korumaları hemen Can Yücel’in evini bulup giderler, “başbakanımız sizinle görüşmek istiyor” derler. Can Yücel kabul eder, Çiller’in bulunduğu yere gider. Çiller, usta şair yanına geldiğinde şöyle der;
“Can Bey, siz çok güzel şiirler yazıyormuşsunuz. Benim için de bir şiir yazar mısınız?”
Can Yücel biraz düşünür ve “peki” der. Bir anda şiirini okumaya başlar;
“sarı saçlı güzel kadın!
sarı saçlı güzel kadın!”
Tansu Çiller keyiflenir bu sözlere, ilgiyle dinlemeyi sürdürür.
“Sarı saçlı güzel kadın!
Sarı saçlı güzel kadın!
Bir an sessizlik olur. Şiirin devamı gelmemektedir.
Anasını s..t.n vatanın!” der sonunda. Şair apar topar korumalar tarafından oradan uzaklaştırılır.
Yıllardır yaz aylarını geçirdiğim Datça’da dilden dile anlatılır bu öykü. Can Baba yaşasaydı keşke, ne derdi şimdi bu ‘Parti kurma’ peşindeki Sarışın’a?