(İbrahim Dölen için acı balad..)
Laciverdi menevişler açardı
Dudağının kıyısında gülümserken,
_en çok buna şaşardım! _
Toroslardan
Yüklenip getirmişti,
O nasıl bir bıyık abi;
Stalin görse kıskanır !
Düş gezgini gerillalar sığınırdı da
Gülüşündeki ormanlara,
Görmezlikten gelirdik illegal terbiyemizden..
Ah sarışın değildik elbet!
Yerimizi çoktan biliyordu kör yarasalar..
Hep kacar-göçer
Hep vurulmuş serçe korkusu..
Teoride sarışın,
Pratikte esmer zamanlardı;
Herkes başka bir romandan firari
Ve herkesin heybesinde yaşanmamış bin sevda
(Kürtler kendi dağlarına çekiliyordu o sıralar,
Kanlı bir Şafak ağıyordu şakaklarından..)
Kızlar bacımız,
Dağlar aşkımız günleriydi
Ah ne hayıf
Ah nerden bilirdik
Düzde kuşatılmış
esmer çocukların
Yalnızlığını..
Alıcı kuşlar im’liyordu
Her birimizi,
Düpe düz kuşatma altındaydık..
Ölüm peşimizde -dedim
İbrahim abi kaç!
Gülüverdin de bana,
“Üzülme -dedin-
Küçük gerilla ,
Devrimi yapsak da ölecektik nasılsa
” talihsiz bir kaza kurşunuyla ..!”
Çünkü sarışın değiliz
Çünkü biad yazmıyor
Cönk defterimizde ..
Çünkü her devrim önce kendi çocuklarınDAN !!
Sonra,
Ceylanlar inmedi
bir daha suya.
Ay bize küstü..
Saydam camların arkasından izledik gölgelerimizi..
Bilsek,
Hangi yurdun
dağındasın şimdi, sekoya yürekli adam
Hangi yamacın rüzgârı koynunda….
Gümüş tabakan
yanında mı
Tütünün var mı
Tel tel acıdan..
Ekim- Şubat 2021
Buca..

