SEKOYA YÜREKLİ ADAM

(İbrahim Dölen için acı balad..)

Laciverdi menevişler açardı

Dudağının kıyısında gülümserken,

_en çok buna şaşardım! _

Toroslardan

Yüklenip getirmişti,

O nasıl bir bıyık abi;

Stalin görse kıskanır !

 

Düş gezgini gerillalar sığınırdı da

Gülüşündeki ormanlara,

Görmezlikten gelirdik illegal terbiyemizden..

 

Ah sarışın değildik elbet!

Yerimizi çoktan biliyordu kör yarasalar..

Hep kacar-göçer

Hep vurulmuş serçe korkusu..

 

Teoride sarışın,

Pratikte esmer zamanlardı;

Herkes başka bir romandan firari

Ve herkesin heybesinde yaşanmamış bin sevda

 

(Kürtler kendi dağlarına  çekiliyordu o sıralar,

Kanlı bir Şafak ağıyordu şakaklarından..)

 

Kızlar bacımız,

Dağlar aşkımız günleriydi

Ah ne hayıf

Ah nerden bilirdik

Düzde kuşatılmış

esmer çocukların

Yalnızlığını..

 

Alıcı kuşlar im’liyordu

Her birimizi,

Düpe düz kuşatma altındaydık..

Ölüm peşimizde -dedim

İbrahim abi kaç!

Gülüverdin de bana,

“Üzülme -dedin-

Küçük gerilla ,

Devrimi yapsak da ölecektik nasılsa

” talihsiz bir kaza kurşunuyla ..!”

Çünkü sarışın değiliz

Çünkü biad yazmıyor

Cönk defterimizde ..

Çünkü her devrim önce kendi çocuklarınDAN !!

 

Sonra,

Ceylanlar inmedi

bir daha suya.

Ay bize küstü..

 

Saydam camların arkasından izledik gölgelerimizi..

 

Bilsek,

Hangi yurdun

dağındasın şimdi,  sekoya yürekli adam

Hangi yamacın rüzgârı koynunda….

 

Gümüş tabakan

yanında mı

Tütünün var mı

Tel tel acıdan..

 

Ekim- Şubat 2021

Buca..

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir