Necdet GÖKÇE Zaman da eskir gün gelir, Gece kanatlanıp uçar , söz uçar.. Eski devrimler de küllenir aşk gibi… Ama acı’nın kanadı yok
Necdet GÖKÇE
“JE MA FOU FRANCOIS “
Necdet GÖKÇE ( Nejat K. için… ) Baba evinden yeni ayrılmış kızın tafrası gibiydi Karayağız oğlanın duruşu… Lakin, gözüne baksan ; Hani herkes yuvasını
BAĞA GÖZLÜKLÜ ADAM
Necdet GÖKÇE Kadim bir türkü yalnızlığındayım nicedir, Umarsız kalabalığın sessiz çığlığında; Anestezi yapmadan da kesip atmayı öğrendim nihayet, aynadaki müstehzi gülüşümü… Sivribiberden acı olsa
YA MECNUN!
Necdet GÖKÇE ” Hüzünlerde olgunlaştır beni… Sen yolum ol, Sen sonum ol…” (Hz. Mevlana) Sevdiğini yitirince, kör olmayan var mı !? Sağır,
PİRUS GENERALİ
Necdet GÖKÇE Hani ben yangın yeri, Hani sen Pirus Generali! Vurdun ya, tam şuramdan Öldüm ya, tam buramdan… Seyreyle şimdi ey mağrur
KESİN BİLGİ, İÇ SAVAŞ ÇIKACAK !
Necdet GÖKÇE Başımdaki aklım başka havalarda bu günlerde… (” bilmek acıdır,- diyor – sus !” ) Kalbimdeki aklımsa, ödünsüz anarşist; bildiğiniz 78 kuşağı! Sınırsız
NEVRUZ ATEŞİ BİLE…
Necdet GÖKÇE Nevruz ateşi bile, içimi ısıtmıyor bu günlerde. İnsanlık yaşlandı ve cinnet çağını yaşıyor artık. Kentlerin üstüne bahar yağmurları ve çiçek tozları yerine
COĞRAFYA KADER, ÖLÜM FITRATTA VAR !
Necdet GÖKÇE Öğretilmiş çaresizliğimizdir; Esmer ve zeytin gözlü çocukların ve kadınların gözyaşlarını izlemeye alışkındık biz… Akşamları tv’den acı, ölüm ve çığlıkları “naklen” izleyip, ertesi
ATEŞ (4)
Necdet GÖKÇE Cemsenin içinde durmadan tekrar ediyordum, ” ben yakmadım, ben sitede siparişleri dağıtıyordum yangın çıktığında” diye… ağlamak istiyordum, ama ağlamak zoruma gidiyordu. Sanki
ATEŞ (3)
Necdet GÖKÇE “DE Kİ; ADRESİN UÇURUM OLSUN BUNDAN BÖYLE CAFER , YATAĞIN ATEŞ ! ELLERİN KÜL KALSIN AMA ! KİMSEYE VURAMASIN, KİMSEYE VURAMASIN…” 12