Necdet GÖKÇE

Necdet GÖKÇE O yıl, çok kötü başlamıştı… Ülkemizin üstünde kara bulutlar dolaşıyordu… Sıkıyönetim, anarşistleri nasıl ihbar etmemiz gerektiğine dair bildiriler yayımlıyor; gazete manşetleri anarşist

Necdet GÖKÇE Antikçağ felsefesine göre, üç temel ve kutsal element vardı: ateş, su ve toprak… Size bugün ‘ateş’i anlatmak istiyorum… ‘Su’yu ve toprağı da

Necdet GÖKÇE KEŞKE AY’IN KARANLIK YÜZÜNDEN SESLENEBİLSEYDİM SANA! Naklen cinayetler çağındayız, kitlesel yalnızlıklar… Çocuklar sokaklarda oyun oynamıyor artık. Ebeveynler “security” telaşındalar… Herkes, ‘diğer daire’

Necdet GÖKÇE Akşamüstü gidip Hasan’ ı buldu. Irmak kenarına gidip bir çay bahçesine oturdular. Hasan çay yerine bira içmek istedi. Bir tane olmak koşuluyla

Necdet GÖKÇE Liseliydiler… 78 kuşağının ateş gibi çocuklarından ikisiydi onlar da… gençlik rüzgârı yelkenlerini alabildiğine doldurmuş; hem anti- faşist mücadelede, hem de inanılmaz bir

Necdet GÖKÇE Ernesto’nun çocuklarıyız biz, Gerçekçiyiz ,  sakiniz İmkansızı istiyoruz Bu sene, devrim olsun! … Tufeyliler ve zalimler ölsün; Emekçiler gülsün!! Bin tohum filizlensin

İnsanlığı orta yerde bırakmış diyorlar kutsal devlet.. Vicdan hangi çöplüğün kirli bayrağıdır şimdi Doza?   (derin kasalarında hep suçlarını mı saklar Kutsal devletler?)  

Necdet Gökçe Uzun intikam geceleriydi… … Ben 20,Erdal 17 yaşındaydı…O Mamak’ta ben Şirinyer’de ipe çekilmeyi bekliyorduk…İkimizde aynı ordu’nun savaşçısıydık., Esirdik Yalnızdık hücrelerde… Yenilmiştik, besbelli…