Seyfi Elçiboğa
Yolsuzluk, sansür, yasak, sefalet ve çaresizlik adına ne aransa vardı. İşsiz gençler ve işçiler öfkeyle sokağa çıktılar. Zamlar geri alınsın, hükümet istifa etsin, yolsuzluklar önlensin, 93 anayasasına geri dönülsün diye haykırdılar.
Zamlar geri alındı, hükümet istifa etti ama Nazarbayev’in kurduğu sistem olduğu gibi ayaktaydı. Mesela ardıl Cumhurbaşkanı Kasım Cömert Tokayev ülkeyi yönetiyor ve göstericilerle görüşmeyi reddediyordu. Dağınık, liderden yoksun göstericiler özgürlük diye bağırmaya başladılar. O kadar kalabalıklardı ki Kazak polis ve askeri onları durduramadı.
Sonra terörist ilan edildiler. İlginç değil mi? Bazı Rus, Türk ve Kazak Tv’lerinde, ağız birliği edilmişçesine protestoya katılanlar “terörist” diye adlandırıldılar. Aynı gece Kazak ordusu, protestoculara kurşun sıkmayı reddetmişti. Protestocu gençler terörist ilan edilmişti, peki öyleyse Rus askerini Kazakistan’a çağıran Nazarbayev’in uşağı Tokayev’e ne denilmeliydi?
Olup bitenlerin arkasında daima büyük bir güç aramaya çalışan komplocuların yazıp çizdikleri onurlu Kazak Halkına hakaretti. Bundan sonrası için elbette her odak kendince istediği sonucu elde etmesine hizmet edecek grup veya grupları destekleyecekti. Ancak illa da bir güç aranacaksa bu ayaklanmanın sonunda hangi devlet veya devletlerin kazançlı çıktığına bakılmalıydı.
Rusya’nın, tıpkı Çin gibi emperyalist bir ülkedir, Kazakistan’ın batısına, yer altı zenginliklerinin barındığı bölgeye asker göndermesini talep edenler, kötü yönetilmeye karşı sesini yükselten onurlu Kazak Halkını sırtından bıçaklamış oldular. Umarım kazanan halkın direnişi, kazanan hak ve özgürlükler ile bağımsız Kazakistan olur.
ABD emperyalizmi kötü de Rus emperyalizmi iyi mi, diye sorarım?
Rusya’nın asker yolladığı ülkelerin tamamında sansür, yasaklar, oligarşi ve diktatörlük hakimdi. Ve o ülkelerin tamamında yolsuzluklar yüzünden halkın çoğunluğu sefalet altında hüküm sürüyordu. Rus askerine sevinenlere akıl fikir dilemeli. Kazakistan’ın 31 yıllık bağımsızlığına gölge düşmüş olmadı mı?
Pazar işlerken birbiriyle amansız bir rekabet içinde olan burjuva sınıfı, sermaye tehlikeye düştüğü vakit rekabeti terk edip sapasağlam bir blok gibi davranırdı. Bu durumda en iyi dayanışmayı işçi sınıfı değil burjuva sınıfı yapardı. Kazak milliyetçisi olan burjuva liderleri Kazakistan’ın ebedi düşmanı olan Rus askerini kendi açtıkları kapıyla ata yurtlarına ortak etmiş olmadılar mı? Kazakistan’dan alınacak epeyce dersler vardı.
Bu arada dünyanın yükselen süper gücü olma iddiasındaki Türkiye’nin olaylar karşısındaki etkisizliği, “Türk Birliği” ülküsünün aslında safsatadan öteye geçmemiş olmasının yarattığı hayal kırıklığı, süper güç oluşa gönülden inanan fanatikleri mağlubiyet havasına sokmuş oldu.
Kurucu liderin heykellerinin göstericiler tarafından yıkılması ironi içerse de bir fikir devrimidir: Şayet günün sonunda olaylar bastırılırsa kitlelerde pişmanlık, olaylar bastırılamaz da bir siyasal sistem değişimi getirirse kitlelerde kahramanlık olarak anılacaktır.
Mesele sınıfsal olsa da anlaşıldı ki söz konusu çıkarlar ve makam hırsı olunca, liderler kolaylıkla u dönüşleri yapabilirmiş. Rus Ordusunu çağırıp, koltuğunu korumak için Kazak Halkını kurşunlatan Tokayev, o onurlu halkın tırnağı bile etmezmiş. Bir gün işlediği bu büyük suçun da hesabı görülür diye umalım.
Sonuç niyetine;
“Hiçbir korkuya benzemez halkını satanın korkusu…”
N.Hikmet
Güzel yazı ve iyi tespitler tebrik ederim. Birsey ileteyim, burjuva dayanışması icin gercek anlamda burjuva tanimina uygun bir yapı yok bu tip ülkelerde.. Bunlarin hepsi derebeyi golgesindeki oligark mafia babaları… Rusyada ayni yapiya sahip gibi gozuksede, Rusyanin sanayi devrimini gerçekleştirmiş bir gelenekten geldiğini ve bununda buyuk bir organizasyon kabiliyeti sağladığını unutmamak gerekir. Turk birligi kavramina gelince, olmasi muhtemel gozuksede, Bunu yedirmeyecek emperyalllerin listesi oldukca kabariktir. Ayrıca Türk Turan birligi , kardes halklari dislayarak kurulabilecek bir yapi olamaz. Gurculer senin akrabam, Kürtler senin akraban,Ruslar senin akraban vs. Ortak ulku demokrasi ve kardeslik olmasi gerekirki, emperyallerin bu zulmu ve baskısı karsilanamayacak bir maliyet olsun ve vazgecsinler..Mazlum halklar, Fundamental yapilardan arindirilmadan bu mumkun değil. Kuru kuruya milliyetcilik, din ve mezhepcilik yada ideoloji bagimliligi, tum insanligin ortak mucadele hedefi olmak zorunda
Her ulkenin okumuş yazmis insanlarının adil vijdanlilari ile bir ve bütün olmak, dünyayı rahatlacak en guzel organizasyin,…Adil vijdanli akli selim murekkep yalamış tüm kardeslerimize selam olsun..
Eklediğiniz hemen her hususa katılmamak mümkün değil. Genel okuyucuya hitap ederken kimi zaman detayları atlamak ve kimi zaman da anlatılmak isteneni okuyucuya düşündürme gayesi gütmek faydalı olur. Kanımca beni çok iyi anlamışsınız. Değerli katkınız için teşekkür ederim.