ÖNCE KIZILDI GÜNEŞ DOĞDUĞU DAĞIN ÜSTÜNDE

YILDIZLAR PARLADI SONRA, O BENDEN GİTTİĞİNDE

 

Aynı ağırlıkta düşmez kar taneleri

Aynı anda erimezler;

Benzemez dünkü çocuk

Bugünkü kendine.

 

Hâlâ yaşasaydı darağacında Odin

Aynı kuyuda

Aynı kuyunun suyunda

Aramazdı gözünü.

 

Zaman, ah şu zaman!

Benzemeyişin adıdır yalnız.

Değişimidir

Yaşayan, ölen bedenlerin,

Değişimidir insanın,

Havanın, kuşun;

En çok da sağlam bildiğin taşın…

 

Nefretin bile aynı değildi

Önceki karabasana, dün;

Aynı dille konuşmadın hiç karınla;

Aynı aşkla sevmedin sevgilini…

 

İşte,

Ben hiç değişmedim diyorsun ya,

Yazık!

Biliyorum masumsun gerçekte

Sulara ay düşer ya!

Yana yana ay döner ya gözlerinde

Ölüp ölüp başkaya dirildiğinden;

Suları aysız istemediğinden…

Osman Aktaş/10.02.2019/Erzurum

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir